Stadsschouwburg Almere foto 2

Concurrentiebeding

Een concurrentiebeding (ook wel: non-concurrentiebeding) is een bepaling in een overeenkomst waarbij een partij zich verplicht de andere partij geen concurrentie aan te doen, noch in loondienst noch als zelfstandige. Zo’n beding komt vaak voor bij de verkoop van een onderneming, en in arbeidscontracten van werknemers. De gedachte achter het beding is dat het niet eerlijk tegenover de werkgever zou zijn wanneer een werknemer bepaalde via het bedrijf verkregen kennis (die dus eigenlijk “van het bedrijf” is) gebruikt om tegen datzelfde bedrijf te concurreren. Hetzelfde idee geldt bij overnames: het zou oneerlijk zijn wanneer het overnemende bedrijf veel geld betaalt voor een onderneming waarna de verkoper een nieuwe concurrerende onderneming start. Voorwaarden voor een rechtsgeldig concurrentiebeding in een arbeidsverhouding:

  • het moet schriftelijk zijn vastgelegd en de werknemer moet zich schriftelijk expliciet akkoord met concurrentiebeding akkoord hebben verklaard;
  • de werknemer moet bij het aangaan van het beding 18 jaar of ouder zijn.

Een concurrentiebeding mag niet bij een tijdelijk arbeidscontract, tenzij er sprake is van bijzondere omstandigheden. Het moet gaan om ‘zwaarwichtige bedrijfsbelangen of dienstbelangen’ die in het arbeidscontract expliciet moeten zijn omschreven. Ontbreekt zo’n omschrijving in het contract waar het concurrentiebeding in is opgenomen, dan is het beding alleen al wegens het ontbreken van die omschrijving ongeldig.

Niet nakomen van het concurrentiebeding

Als de werknemer zich niet aan het concurrentiebeding houdt kan de rechter de werknemer dwingen zich aan het beding te houden door een boete op te leggen. Ook kan de werkgever schadevergoeding eisen. De rechter kijkt echter ook naar de belangen van de werknemer. Het is mogelijk dat de rechter oordeelt dat het concurrentiebeding niet of niet meer volledig geldt voor de werknemer.

Rob Caubo, Marcel Groen en Mandy Oud-Elfferich zijn u graag van dienst.